donderdag 16 november 2017

Goede en slechte etiketten

Wat scheelt er nu eigenlijk allemaal met Els?

Ik zit nog altijd in het zelfde straatje. Een straat die speciaal voor mij werd geopend op 1 januari, meer symbolisch kon het niet ;)
Alé, hetzelfde straatje is veel gezegd. Mijn uitzicht is al veel groener en mooier, maar de pijn-straat is nog steeds mijn locatie.

Al maanden wil ik jullie vertellen over mijn pijn, mijn zoektocht, de wegen die ik weigerde te nemen en de weg die ik op kousenvoeten opstapte. Maar ik weet niet goed hoe en wat en waarom en ben er zelf nog niet helemaal uit. Hoe kan ik jullie dan een samenhangend verhaal vertellen?

I try.
Mijzelf bewust het etiket PTSS en HSP opkleven, dat heeft me geholpen. Ik wist dat ik een post traumatische stress stoornis heb en dat ik hooggevoelig ben. Ik leerde dat er tegen vechten me niet vooruit hielp maar eerder het tegengestelde. Maar ik zag zo op tegen dat levenslange etiket. Zeker dat van PTSS, gezond is dat niet en het hoort bij mijn slachtoffer-geweest-zijn en ik wil me geen slachtoffer (blijven) voelen.

Aanvaarden dat ik het nu eenmaal heb, inzien dat mijn 'mindere momenten en kwalen' daar uit voort komen en niet mijn eigen schuld zijn dat hielp (helpt) me enorm. Lange leve etiketten.

Tot de pijn in mijn voet na de ontsteking aanbleef, ik ook pijn kreeg in mijn heup, 2 heupen, knie, 2 knieën, bovenbenen,... Ik sliep ook slecht, had rare dingen in mijn onderbuik,... Na allerlei testen van mijn voet bleek de voet herstellende maar bleek ook dat de andere pijnen samenhingen en wel eens... zouden kunnen zijn. Een etiket waar ik geen zin in had (heb).  Een chronisch, niet echt te behandelen etiket.
Ik heb dus besloten, in samenspraak met de artsen, om dit etiket niet te onderzoeken. Geen bijkomende testen, dokters, medicijnen.
Officieel heb ik dus geen etiket er bij.
En dat voelt goed.
Al is het misschien naïef.

Ik ging op zoek naar een goede homeopaat. Ik vond een lieve, wijze dame die me ondertussen al 4 maanden helpt. Zij kleeft geen etiketten, kijkt niet naar afzonderlijke symptomen maar naar het geheel. Van wat ik voel, over droom, tot denk. We kijken wat ik eet, lees, beweeg,...
Zij ziet me als geheel, als Els en (be)handelt daar naar.
Langzaam aan voel ik me sterker en zekerder. Meer geaard dan ik in jaren ben geweest. Mijn pijn is er nog, maar vaak minder en korter van aard.

Al mijn kwalen (van allerlei aard, meer dan alleen in mijn spieren) zullen ergens het gevolg zijn van de PTSS. Die continue overdrive is niet gezond, dat wist ik, dat weet ik, dat voel ik.
Ga ik ooit kwaalvrij zijn? Ik vrees van niet.
Ben ik nu gelukkig? Best wel.

Ik voel me nog vaak angstig en onzeker, ivm het weigeren van dat etiket...
Maar soms is het beter te luisteren naar je lichaam en je gevoel. Dat weet ik wel zeker. En voor nu voelt mijn straatje goed. Ik blijf hier nog even. Mijn pad, het juiste pad, zoiets.

Heel fijn om te lezen dat Eva er ook zo over denkt. Boeken komen vaak op het juiste moment mijn leven binnen... Ik geloof dat dat zo moet zijn. Noem het een opwijking, geloven in de kracht van boeken :)

Ik geloof in boeken, in homeopathie en zelfs al een beetje in mijzelf. Als dat niet mooi is :) ?


''Ik ben oud en heb veel problemen gekend, maar de meeste hebben nooit plaatsgevonden.''
-Mark Twain-



Liefs Els

dinsdag 14 november 2017

Dank u John Green

Schildpadden tot in het oneindige

We hebben er jaren op moeten wachten maar eindelijk is de nieuwe John Green er! Daarom dank u John! En niet alleen omdat het nieuwe boek er is maar ook omdat het zo een moedig boek is: een boek dat aandacht vraagt voor geestelijke gezondheid.
Ik ben er dol op:


Schildpadden tot in het oneindige door John Green

We hebben er lang op moeten wachten maar de nieuwste van John Green was het wachten meer dan waard.
Naast een boek over de voortvluchtige miljardair Russel Pickett en de beloning die aan de gouden tip vasthangt is dit boek veel meer dan een avonturenroman. Het is ook een boek over vriendschap: de jarenlange vriendschap tussen Aza en haar beste vriendin Daisy (best wel wereldwijd bekend wegens de Star Wars fan fiction die ze schrijft) én de (her)nieuw(de) vriendschap tussen Aza en Davis, zoon van de verdwenen Pickett.

Dit boek gaat over sterren, een tuatara, quotes van schrijvers, Star Wars, ontluikende liefde en vriendschap in al zijn facetten maar bovenal gaat het over angsten. Aza kampt als sinds haar jeugd met allerlei angsten, die angsten bepalen alles wat ze doet én vooral alles wat ze niet doet (niet kan doen).
Een moeilijk thema, totaal niet sexy of hip, maar in dit boek wordt Aza haar thematiek zo duidelijk en boeiend beschreven dat het leest als een trein. Je leest en leert. Je wordt meegesleept in een wereld die ver van je afstaat maar pagina per pagina dichter bij komt. Dat is iets wat Green goed kan, getuige zijn vorige boeken. Hij maakt dingen bespreekbaar die nog steeds op onbegrip of weerstand stuiten. In dit geval geestelijke gezondheid.

Ik las dat dit boek voor John Green zijn meest intieme is aangezien hij zelf met angststoornissen te kampen heeft. Dat maakt het schrijven van dit boek nog moediger. Een belangrijk boek, een mooi boek, een pagetuner zonder clichés en met personages die van het papier spatten.

De cover vat het boek goed samen, een complimentje aan de uitgever. Enne, ik wacht op de verfilming… die ongetwijfeld niet lang op zich zal laten wachten.
Laat de volgende Green maar komen.
Niet twijfelen, ook dit boek van Green mag je met je ogen toe kopen.




''Geloof niet alles wat je denkt!''
-Loesje-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

vrijdag 10 november 2017

Let's talk about sex...

Vrouwen & seks

Wegens gisteren een extra dagje werken en een verkoudheid die al een week duurt ben ik hier een dagje later met mijn opwijking van de week.

Als ik voel dat ik ergens moeite met heb dan moet ik er van mijzelf met aan de slag. Ik kan daar te hard in doordraven maar in sé vind ik het wel een goede opwijking. Er zijn nog zo veel taboes die moeten doorbroken worden. Zo veel dingen waar wij (vooral vrouwen) ons voor schamen en dat is doodzonde.

Daarom een groot applaus voor vrouwen die dat willen veranderen, die hun mond opentrekken en zo de wereld stapje voor stapje vooruit helpen. Heel #metoo en de nasleep zijn daar een goed voorbeeld van.

Maar ook Heleen Debryune met haar column Vrouwentongen in Humo.
En Tatum Dagelet met haar 'Mag ik je tieten zien?' programma op NPO 3.
En lees vooral het boek Vrouwen & seks van Maartje Laterveer. Waarom dit boek lezen? Omdat wij dochters, de schaamte en onwetendheid van onze moeders erven. Ik denk niet dat ik de enige ben bij wie het thuis nooit over gevoelens, seks, lichamelijkheid en alles wat er bij komt kijken ging. Onbewust nemen we dat over, in ons denken én in ons gedrag. Die cirkel kunnen we alleen maar doorbreken door over alle dingen die ons lastig doen voelen te praten.
Begin gewoon met het lezen van Maartje's boek en de rest volgt dan wel...

Mijn recensie:


Vrouwen en seks, van moederliefde tot seksrobot door Maartje Laterveer

Zoals op de achterflap staat vermeldt is dit een boek vol boeiende essays over vrouwen en hun seksualiteit. En in tegenstelling wat sommige zullen denken (of hopen) gaat dit boek daarom meer over zelfvertrouwen, zelfkennis en vrijheid. Wat maakt dat dit een boek is dat echt dieper ingaat over wat seksualiteit voor vrouwen (van nu) allemaal inhoudt. Als je zelf een vrouw bent weet je wat er allemaal bij komt kijken. En sorry mannen, naar wat ik in dit boek las, is het voor jullie ook allemaal ver van evident in onze huidige veeleisende maatschappij.

In 9 verschillende hoofdstukken (gaande van Zo moeder, zo dochter over Tinder Love tot Jong geleerd, oud gedaan) beschrijft Maartje het ganse pallet van vrouwelijke seksualiteit. Dit aan de hand van haar eigen ervaringen én de meest actuele wetenschappelijke informatie. De talrijke verwijzingen naar vroeger verschenen literatuur over vrouwen en seks maken het boek nog boeiender én geven goesting om op eigen houtje dieper in deze materie te duiken.
Na elk essay (hoofdstuk) komen er nog enkele vrouwen aan het woord die hun mening over het besproken onderwerp geven.
Dit alles maakt dat het boek een blik langs allerlei kanten geeft op de aangehaalde thema’s. Je krijgt een veelheid aan informatie en daar kan je zelf een onderbouwde mening met vormen.

Als ik lees dat dochters hun remmingen en onzekerheden in verband met seks van hun moeder erven en die op hun beurt doorgeven aan hun dochters dan is het toch niet meer dan logisch dat alle vrouwen dit boek gaan lezen? Echt, doe jezelf een plezier en lees dit boek. Zelfs al heb je (denk je) geen enkel probleem met je eigen vrouwelijkheid en seksualiteit. Een halve eeuw na de seksuele revolutie denken we dat we als vrouw alles al kennen en weten, maar er is nog zo veel onzekerheid en schaamte.
Daarom dikke dank u wel aan Maartje, dankzij een boek als dit worden er weer taboes doorbroken en zijn we weer een stapje verder naar een echte seksuele bevrijding.
Lees dit boek, deel dit boek, praat er over.
En geniet van je vrouw zijn, met alles wat daar bij komt kijken.



Het mooiste geschenk dat je kunt geven is een stukje van jezelf.
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijn opwijkende vrijdag,
liefs Els

 

dinsdag 7 november 2017

Films kijken

Dank u voor het anders zijn

Op korte tijd zag ik een aantal geweldige films. 2 sprongen er qua originaliteit echt uit: Scott Pilgrim vs. The World en The diary of a teenage girl.
In beide films worden gefilmde beelden afgewisseld, of aangevuld, met getekende beelden. Dat klinkt raar maar dat is echt waar heel tof om te zien. De 2 films zijn gebaseerd op stripverhalen, vandaar.
The diary of a teenage girl raakte me het meest, ik denk dat ik het boek van de film wel kopen. Jammer genoeg hebben ze het in geen één van de bibs waar wij lid van zijn (3!), ik zou het graag eerst eens inkijken. (Bel Powley is trouwens geweldig in deze film.)

Mensen die een film, een boek, of wat dan ook maken dat anders is dan wat wij gewoon zijn, daar hou ik van. Eens anders naar de dingen kijken.
Het verhaal van Minnie (The diary) is een verhaal dat je aan het denken zet over goed of fout, over grenzen, wat kan wel of niet, wat is liefde, staat er een leeftijd op liefde, wat is een goede ouder,... Een feministisch verhaal ook.
(En zooo ver weg van mijzelf op die leeftijd!)
Ik ben er nog steeds niet uit, ik blijf er over nadenken. Dat is goed hé?
Dus dank u wel aan alle mensen die mijn blik verruimen!
Hebben jullie nog filmtips?






''We zien de dingen niet zoals zij zijn; we zien ze zoals wij zijn.''
-Anaïs Nin-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
hou jullie warm!
Els

donderdag 2 november 2017

Els en de mannen

Geweldige mannen

Vandaag wil ik graag een paar mannen in de bloemetjes zetten die wél goed bezig zijn, heel goed zelfs. Mannen met opwijkingen waar ik jaloers op ben.

Want we zouden het bijna vergeten maar veel mannen zijn geweldig (lief). De mijne bijvoorbeeld :)

Deze week las ik een interview met Daan Roosegaarde (in Humo's Groene Gids) en ik wist weer waarom ik zo dol op hem ben. Daan streeft naar schoonheid, op meerdere manieren. Hij wil de wereld meer proper maken maar en passant ook mooier. En dat doet hij zoooo goed. Waar wij vaak schrik hebben (lijkt het wel) dat we voor een groenere wereld veel gaan moeten inleveren laat Daan ons zien dat we er een prachtige, magische, sprookjesachtige plek voor in de plaats kunnen krijgen. Fijn!

En Dave Hakkens die ons laat zien dat plastic geen wegwerpmateriaal is. Ook een geweldige, wereldverbeterende man. Met zijn machine die plastic smelt en zo omvormt tot iets nieuws. Hij toont ons hoe weinig er nodig is om echt een verschil te maken. Knap!

Zo een mannen zetten mij aan tot dromen en geven me goesting om zelf aan de slag te gaan.

De wereld veranderen, mooier maken, het kan op verschillende manieren.
De boeken van Sjoerd Kuyper doen dat ook, op hun manier. Ik heb net Robin is verliefd voorgelezen aan Karel, in bed. Net als de andere boeken van Sjoerd die we al lazen een topper. Sjoerd toont ons hoe we op een kleine manier kunnen genieten van de kleine dingen en van elkaar. Mooi!

Of de Seizoenen reeks van Karl Ove Knåusgard, pareltjes van een gevoelige man én vader. Deze reeks biedt een blik in het hoofd en het leven van een man die naast vader en man ook schrijver en observator is. Boeiend!

Watou, Kunstenfestival.
Man, vrouw, trans, interseksueel,... Het zou er allemaal niet toe moeten doen. Laten we gewoon met een open blik en hart naar elkaar kijken, elkaar proberen begrijpen én er samen iets moois van maken.

''Het grootste probleem met communicatie is dat we niet luisteren om te begrijpen maar dat we luisteren om te antwoorden.''
-Roy T. Bennett-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els



dinsdag 31 oktober 2017

Els en de Opzij

Dank u en niet zo dank u

Op deze Dankbare Dinsdag wil ik een aantal mensen bedanken en een aantal mensen vragen nog eens goed na te denken.
Dit alles in het kader van #metoo. 

Als trouwe kijker van DWDD heb ik al met een smile én met een giga boosheid voor de tv gezeten. Hier, op de site van de Opzij kan je lezen waarom.
Vandaar:
-dank u Opzij voor dit artikel en zo veel meer
-dank u Antoinette Scheulderman voor je wijze woorden de dag na de bewuste aflevering
-dank u Jelle Brandt Corstius voor je moed en eerlijkheid

En een dikke-niet-dank-u aan Jessica Durlacher en Wilma De Rek.
Vrouwen die andere vrouwen neerhalen door het te hebben over 'typetjes' en 'dingetjes' ; zo pijnlijk! Beide dames hebben dan ook al een beleefde, teleurgestelde mail van mij ontvangen.

Ik weet dat ik het vaak over hetzelfde heb de laatste tijd maar het is dan ook iets waar niet genoeg aandacht voor kan zijn. Enkel zo kan de wereld ten goede veranderen. Laten we dat samen doen!





''Angst maakt de wolf groter dan hij is.''
-Duits spreekwoord -

Fijne dag nog,
liefs Els

woensdag 25 oktober 2017

Afwijken van de opwijking

Els wil de wereld redden

Boek per boek, blog per blog wil ik de wereld redden.
Eén van mijn vele opwijkingen :)
Ik sta daar (gelukkig) niet alleen in.
Naomi Klein wil dat ook én doet dat veel beter dan ik.

Ik moet morgen een extra dagje werken maar laat jullie niet in totale losbandige vergetelheid achter ;)
Bij deze mijn recensie van Nee is niet genoeg. Als je wil weten wat we als wereld momenteel doormaken, wat er nog gaat volgen en hoe we dat alles ten goede kunnen keren lees dan dit boek. Het is geen vlotte-zwembad-cocktail-roman maar het leest best vlot én voor het redden van de wereld moet je iets over hebben;)



Wow, wat een boek! Koop dit boek, lees dit boek, voel je lastig, schuldig, misselijk en krijg daarna gigantisch veel goesting om de sprong te wagen. “Take The Leap.”

Naomi maakt duidelijk waarom gewoon nee zeggen tegen Trump niet genoeg is. Want Trump komt niet uit de lucht gevallen, hij is de logische eindfase van het huidige neoliberale systeem.

Zij wil dat wij begrijpen waar we vandaan komen omdat we enkel dan kunnen begrijpen hoe we naar een nieuwe wereld kunnen evolueren. Ze begint met uit te leggen hoe het zo ver is kunnen komen (om te huilen, als je al die ellende leest), daarna laat ze ons zien wat er nu aan de gang is én vervolgens waarschuwt ze ons hoe het nog erger kan (heel ongemakkelijk om te lezen). Dan komt het energie-gevende deel, het deel over hoe het beter kan. Door niet enkel nee te zeggen maar ons te verenigen en ja te zeggen. Ja tegen een wereld die goed is voor ons allemaal. En dat wil zeggen vrouwen, vluchtelingen, immigranten, transgenders, inheemse volkeren,…
Enkel als we samen gaan werken, en niet stap voor stap maar met een grote, moedige sprong vooruit, gaan we bereiken wat er bereikt moet worden. Er is geen tijd meer om te palaveren en elkaar te bekritiseren. ‘The time is now.’

Naomi heeft een moedig, actueel, confronterend én inspirerend boek geschreven. Je ogen zullen open gaan, net als je hart en je hoofd.
Lees gewoon dit boek, je bent het jezelf verschuldigd!





 ''Geniet van de kleine dingen. Want op een dag kijk je terug en besef je dat het grote dingen waren.''
-Robert Brault -


Dikke merci voor al jouw steentjes voor een beter wereld,
liefs Els

dinsdag 24 oktober 2017

Detroit

Dank

Dank u wel Radio1 voor de gratis kaartjes. Dank u wel voor het maken van de film (Detroit) Kathryn Bigelow.
Het verhaal was afzien, maagverkrampend, tenenkrommend, plaatsvervangend beschamend maar jammer genoeg ook waar gebeurd.
Heel belangrijk dat films als deze gemaakt worden!

Ik slaap al 2 nachten slecht maar ik ben blij dat ik dit stukje (Amerikaanse) geschiedenis nu ook ken.

De wereld heeft  liefde nodig en begrip en samenhorigheid. Dringend.


''Dans met je hart en je voeten zullen volgen.''
-Zen-

Een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

donderdag 19 oktober 2017

Leven zonder filter

Dingendiefijnzijnleest

Ik vind het leven soms best lastig, een gedoetje (René Gude indachtig).
Als ik dan dingen tegen kom die me helpen wil ik ze graag delen. Noem het mijn Jezus-complex, een opwijking ;)

In deze 'hulp-categorie' valt volgend boek.
Als je een beetje rondkijkt zal je enorme verdeeldheid zien betreffende dit boek. Mensen houden er van of haten het. De haters vallen voor mij meestal in het kamp 'kritiek hebben is makkelijk'. Ik heb het de laatste tijd al zo vaak gedacht, gezegd, geschreven: laat slachtoffers in hun waarde. Het wordt dringend tijd dat we naast #metoo ook #ibelieveyou gaan omarmen. En niet alleen de mannen, ook en vooral de vrouwen. Wij moeten voor elkaar opkomen, elkaar steunen en ondersteunen. Dat is gewoon een aangeboren plicht die je bij je geboorte mee krijgt, nem.

De ondertitel van het boek van Fleur is: Mijn ervaring met hoogsensitiviteit.
'MIJN'. Dit boek brengt ons dus het verhaal van Fleur, Fleur en enkel Fleur alleen kan dat verhaal vertellen. En niemand kan of mag daar afbreuk aan doen. PUNT.

Ik heb gigantisch veel onderlijnd in dit boek. En die herkenning voelde goed. Ik gun jullie dat gevoel ook.







Leven zonder filter, mijn ervaring met hoogsensitiviteit door Fleur Van Groningen



Mijn potlood heeft geen punt meer. Ik heb de helft van dit boek onderlijnd; een feest van herkenning. Dolblij dat ik dit geweldige boek heb gelezen. Dikke dank u wel Fleur, om dit boek te schrijven.



Fleur heeft een boeiend, educatief, vlot leesbaar, herkenbaar, pijnlijk eerlijk boek geschreven. Een boek dat leest als een trein, dat boeiend is maar ook grappig. En aangezien 1 op 5 personen hoogsensitief is, een boek dat veel mensen moeten lezen.



Net als Fleur las ik ooit Hoog sensitieve personen van dr. Elaine N. Aron en vanaf toen wist ik zeker dat ik hoogsensitief was. Dit boek is anders, nog meer herkenbaar. Dit boek lijkt wel helemaal over mij te gaan. Behalve de autobiografische delen was quasi echt alles ‘oh ja, dat heb ik ook’. Het feit dat dit boek is geschreven door iemand die geen wetenschappelijke achtergrond heeft maakt het volgens mij nog meer herkenbaar. De vlotte taal, de humor, de ervaringen die ons allemaal overkomen, beschrijvingen van het gewone dagelijkse leven, dat alles maakt dit een boek dat vol inzichten en herkenningspunten staat.



Fleur neemt het hele spectrum van HSP (Hoog Sensitieve Personen) zijn op in dit boek: de eigenschappen van HSP, de worsteling met het etiket HSP, de moeilijkheden in je jeugd, het anders zijn, HSP en vriendschap, HSP en werk,… Daarnaast legt ze ook verbanden met depressie, parentificatie, hoogbegaafd zijn, spiritueel zijn,… En ze geeft tips en tools om met je hoogsensitiviteit om te gaan.

Praktische, haalbare dingen zoals rustmomenten inlassen, aan introspectie doen, emmertjes ledigen,…



Iedereen die zelf HSP is of iemand kent die het is moet zeker dit boek lezen. Het is zo fijn om te lezen dat je niet alleen bent met al je eigenaardigheden.

Hoewel het een heel persoonlijk verhaal is, is het ook een heel universeel verhaal, namelijk het  verhaal van 20 procent van de bevolking. En hoewel het niet door een wetenschappelijk expert is geschreven bevat het wel veel wetenschappelijke informatie en verwijzingen naar relevante literatuur.



De vorm van dit boek is geweldig qua opbouw. Het begint met het opsommen van de HSP eigenschappen die Fleur bezit, daarna heeft ze het over haar jeugd en kindertijd waarin die eigenschappen naar boven kwamen, waarna ze vertelt over haar zoektocht naar meer informatie, hulp en innerlijke wijsheid om te eindigen met een hoofdstuk over alle positiefs dat HSP haar al gebracht heeft.



Tijdens die zoektocht in het boek ga jij als lezer op zoek naar jezelf. Je leert jezelf beter kennen doordat je Fleur beter leert kennen, knap gedaan.

Het is een boek dat vele mensen gaat helpen, dat gedeeld moet worden, waarover gepraat moet worden. Een mooi, moedig, belangrijk boek.

Hou je geslepen potlood klaar…







''Alles is zoveel dat een klein beetje ook nog bijna alles is.''
-Herman De Coninck-

Veel leesplezier lieverds,
Els







dinsdag 17 oktober 2017

#metoo

Alle meisjes aan de macht

Hoewel de aanleiding intriest is ben ik zo blij en dankbaar voor alle aandacht die er nu is voor grensoverschrijdend gedrag van mannen.
We leven in 2017! Mannen die hun handen niet kunnen thuishouden, hun macht misbruiken, vuile taal gebruiken, je grenzen overschrijden,... dat moet gedaan zijn!

Ik kan zo een lijstje opsommen van mannen/jongens die mijn grenzen hebben overschreden. Gaande van gebaren, woorden tot aanrakingen. Ik kom met beide handen niet toe als ik begin te tellen... En ik ben daarin niet alleen, jammer maar helaas.

Daarom ben ik iedereen dankbaar die zijn mond opentrekt. Hoewel dat niet makkelijk is en je daarna vaak bakken sh*t over je heen krijgt. Kijk maar naar Griet.

Daarom dank u aan Gloria Allred, advocate van zoveel slachtoffers (van zowel Weinstein als Cosby en meer). Dank u Marjolein van Bavel om nog eens te melden dat slachtoffers zich vaak schamen omdat ze er niet in geslaagd zijn het misbruik te voorkomen. (En dat wij als buitenwereld daar een belangrijk aandeel in hebben.)

Dank u Alyssa Milano voor de hashtag #metoo!
Dank u Bieke Purnelle voor je wijze woorden.
...

En zo zijn er nog veel meer moedige meisjes en vrouwen.
Waarvoor dank!






'Wees jezelf; er zijn al genoeg anderen.''
-Loesje-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

donderdag 12 oktober 2017

dELeeSclub las The Hate U Give

Dingen Die Fijn Zijn leest!

Goedemorgen! Klaar voor de bespreking van ons laatste boek? Neem een theetje, een koekje (liefst met chocolade) en we beginnen er aan...





We lazen The hate U Give en ons volgende boek wordt Kleine Genoegens.
Een boek van The School of Life, dus je gaat er wijzer van worden ;) Kleine genoegens is opgebouwd uit allemaal verschillende stukjes die gaan over een welbepaald genoegen. Oftwel: Dingen Die Fijn Zijn! Echt een boek dat helemaal bij mijn blog past, tof hé :) En omdat het allemaal korte stukjes zijn kan je het naast je bed leggen of naast je toilet. Lezen hoeft niet altijd veel tijd te kosten.
 We bespreken het hier op donderdag 23 november.

The hate U give is echt een geweldig boek hé!? Zou iedereen (zeker Trump) in deze moeilijke tijden echt moeten lezen. Even tussendoor: ik lees nu dit boek en daarvoor geldt hetzelfde: must read! De wereld willen veranderen, het blijft een opwijking van mij ;)



The Hate U Give door Angie Thomas

OMG, wat een boek. Ik schaamde me, moest huilen, moest lachen, was boos, triest, hoopvol, jaloers….

Een MUSTread. Trump moet dit boek lezen! (Al vraag ik me meer en meer af of die man wel kan lezen…)
Iedereen moet dit lezen. Dit boek is zo Amerika op dit moment, en dat op een vlotte, aangrijpende, hartverscheurende, grappige, moedige, hoopvolle, levensechte manier gebracht. Indrukwekkend.

Je raakt direct meegesleept in het verhaal, het laat je niet meer los, zelfs nadat het uit is. Het kruipt in je hoofd en hart en geeft je een schop onder je kont toe. Ik, als bevoorrechte witte mens, hoorde nog nooit een stem als die van Angie en Starr Carter. En dat is jammer en beschamend voor mij.

Angies personages zoals Starr en haar familie maar ook haar vrienden Chris en Maya, stuk voor stuk spatten ze levensecht van het papier. En wil je tot hun kring gaan behoren.

Het verhaal van Starr en haar wereld staat bol van geweld en ellende, maar bevat ook veel liefde, hoop, lachen en plezier. En hoewel zij tot een totaal andere wereld behoort toont dit boek ook aan dat wij qua mens zijn toch echt allemaal hetzelfde zijn en dat ieder van ons gelijk is. Al heeft de ene persoon een meer bevoorrecht, makkelijker leven dan de andere.

In het echte leven loopt, jammer genoeg, niet alles goed af. In dit realistische verhaal ook niet. Starr leert van haar mama dat het goede doen niet altijd goed afloopt maar dat het enige wat je kan doen blijven goed doen is; wijze mama. Het is een THUG LIFE’. Een uitspraak waar ik het helemaal mee eens ben. (Wie wil weten wat dit wil zeggen: lees het boek!)

De wereld geschetst in dit boek is niet goed. De echte wereld in Amerika en daar buiten ook niet. Komt het ooit goed? Dat moet! We moeten over alles wat fout loopt (zoals het neerschieten van onschuldige zwarte kinderen) blijven praten, we moeten ons hart blijven openstellen en niet bang zijn. Niet voor elkaar en zeker niet om de waarheid te vertellen. Sommige dingen zijn te belangrijk om er niet over te (durven) praten.

Zoals Starr in het boek zegt moeten we blijven opkomen voor onze rechten en die van anderen, blijven eisen dat er dingen veranderen, blijven protesteren. Omdat er dingen MOETEN veranderen.
En dat moeten we samen doen, wereldwijd. Los van overtuiging, kleur, geslacht en geloof.
Dit boek is daar een geweldig goed begin voor, bedankt Angie!

Koop dit boek, lees dit boek, deel dit boek!

(Ik kan niet wachten voor de verfilming.)




''Doe wat juist voelt in je hart. Kritiek krijg je altijd.''
-Eleanor Roosevelt-


Bedankt om weer allemaal zo enthousiast mee te lezen!
Lees ze,
Els








dinsdag 10 oktober 2017

Tampontaks

Hoera hoera

Oh wat zijn we blij de tampontaks van 21 procent is éindelijk voorbij!
#dankbaar!
Maar...
-wie heeft ooit zoiets discriminerends uitgevonden!?!
-zijn wij meisjes niet te braaf, dat we nooit in opstand zijn gekomen?
-waarom heeft dat zo lang mogen blijven bestaan?

Maar alla, we zijn er (bijna) vanaf!
Enne, voor wie het wil weten: ik ben nog altijd kei content van mijn wasbaar maandverband!

Weg met alle schaamte, oneerlijke btw tarieven en geheimzinnigheid!
Leve de bloedende meisjes ;)


''Doe wat je moet doen en de kracht volgt vanzelf.''
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijne dankbare dinsdag,
liefs Els

donderdag 5 oktober 2017

#teamGriet

Griet Op de Beeck en de wereld

Na mijn bericht van afgelopen week heb ik een week van woede, teleurstelling, verdriet en plaatsvervangende schaamte achter de rug. Dat alles heeft geresulteerd in een button:


Merci Karel voor het ontwerp van de button! (Krantenfoto's uit NRC, door Wouter van Vooren)
#TeamGriet.
Griet heeft niemand nodig die voor haar opkomt, dat kan ze zelf veel beter dan ik, en toch. Toch kan ik niet zwijgen, noem het een opwijking...

Nadat Griet haar verhaal deed volgde er een mediastorm, dat was ook te verwachten. Wat ik niet had verwacht is al de kritiek, twijfel, zwartmakerij.
Dat maakte me enorm triest én boos. Vandaar #teamGriet.

Wat Griet deed was enorm moeilijk, pijnlijk en moedig. Haar waarom was mooi, zo mooi. Griet deed het niet voor de aandacht maar wel om andere mensen te helpen. Mensen die niet durven/kunnen/mogen spreken. Mensen die elke dag verdriet/angst/pijn met zich meedragen en desondanks toch dapper proberen verder te doen.

Meemaken wat Griet heeft meegemaakt, omgaan met de gevolgen daarvan, in therapie gaan en blijven gaan. Telkens weer dat 'tapijt opheffen', alle zwartheid recht in de ogen kijken en een manier zoeken om daar mee om te gaan én daarna nog anderen willen helpen dat is geweldig "knap". Een juist woord bestaat daar niet eens voor.

Dat er dan mensen zijn die daar in de pers de spot met drijven dat begrijp ik echt niet. Je kan argumenteren dat Griet het zelf gezocht heeft omdat ze bekend is. (Vind ik niet waar maar alla.) Maar dat je dan en passant ook de moed en kracht van alle slachtoffers wegneemt die overwogen om hun verhaal ook eindelijk te vertellen dat is immens triest en pijnlijk en jammer.

Ik lees verschillende kranten, niet alle. Ik heb dus niet alle negatieve dingen gelezen. Wat ik wel las, daar viel me iets bij op. Die stukken werden allemaal geschreven door mannen...
Zijn zij (onbewust) jaloers op het talent van Griet om mensen te raken? Jaloers op haar moed, haar echtheid, haar schrijftalent?
Voelen zij zich (onbewust) aangevallen omdat, jammer genoeg, de meeste daders van dergelijke feiten man zijn en de meeste slachtoffers vrouw? (Dat ze zich dan eens van dat soort mannen distantiëren hé.) 
Het waren dan ook nog eens mannen zonder therapeutische achtergrond. Op welke basis achten zij zich bekwaam om over zulke complexe problemen uitspraken te doen?


(Openbare) kritiek hebben op je ouders, nog zoiets dat blijkbaar taboe is. En waarom? Iedereen kan kinderen maken. Maar er gelukkige volwassenen van maken behoort ook tot het takenpakket en dat wordt vaak vergeten. Ze eten geven en niet misbruiken of mishandelen is niet genoeg hoor.
Als je als kind dingen bent tekort gekomen of er zijn je dingen aangedaan, dan draag je dat je ganse leven me je mee. Er niet over (mogen) praten maakt alles erger. Het zorgt soms zelfs voor families waar je generatie na generatie dezelfde fout ziet gemaakt worden.

Ik las ook veel positieven dingen. Therapeuten allerhande die blij waren met de voorbeeldfunctie van Griet. En daar waren ook mannen bij. Dank aan die mannen :)

We leven in tijden waarin er veel slachtoffers zijn. Van allerlei wandaden, klein en groot. Slachtoffers die hun verhaal doen niet geloven of hen bespotten maakt alles veel erger. Voor het slachtoffer dat een tweede keer slachtoffer wordt maar ook voor de wereld an sich. Al klinkt dat pathetisch.
We kunnen niet langer zwijgen. Niets doen is ook zwijgen. Niets doen is een dader helpen. Net zoals kritiek hebben op een slachtoffer een dader helpen is.

Allemaal samen kunnen wij de wereld mooier, veiliger en rechtvaardiger maken.
Laten we dat samen doen.
Luister, voel mee, troost, bied hulp, rapporteer, geloof, steun.
Spreek, zwijg niet. Open je hart, doe iets.

Het is tijd om een kant te kiezen en 'voor uw en onze veiligheid' , kies de kant van het slachtoffer!
#teamGriet

Griet schreef ook nog eens een geweldig mooi boek, daar gaat het intussen te weinig over. Net als in haar vorige boeken sleept ze je mee langs wegen vol tranen, afslagjes met een glimlach en personages die in je hart gaan wonen. Ik heb zo veel moois en waars en herkenbaars onderlijnd. Ik kijk nu al uit naar deel 2 en 3!



"De titel 'moeder' zou een ereteken moeten zijn dat kinderen in jaren van volwassenheid wel of niet toekennen..."
-Griet Op de Beeck-

Nog een fijne dag enne, moest jij ergens nog iemand weten die negatieve kritiek had op Griet en haar verhaal, stuur hem dan gerust een linkje naar dit blogbericht.
Niet dat ik mijzelf zo hoog acht maar misschien kan ik hen toch een beetje anders naar de dingen laten kijken? Het kan maar helpen...

Liefs Els

dinsdag 3 oktober 2017

Herfst

Dankbaar

Vandaag ben ik dankbaar omdat mijn tweede favoriete seizoen nu echt is aangebroken: de herfst! (De lente blijft mijn nummer 1.)
Er valt zo veel moois te rapen en te zien: olékes!

Ik zou wel elke dag naar het bos willen gaan want het verandert zo snel allemaal.


De dagen dat ik niet naar het bos kan behelp ik mij met dit geweldige boek:


Elke maand is het hetzelfde bos-tafereel maar dan aangepast aan de maand van toepassing. Tof, mooi, boeiend én met harde pagina's dus je kan het mooi op de kast zetten! Aanrader.

''Als je valt, raap dan telkens iets op.''
-Oswald Avery-

Geniet nog van deze mooie dagen,
liefs Els

donderdag 28 september 2017

Gilmore Girls

Me-time

Sinds een paar jaar heb ik een nieuwe opwijking: een serie helemaal uitkijken op mijn eentje. Nee, niet Netflix of bingewatchen, gewoon een box vol kopen en geregeld eens één aflevering kijken. Het begon met Dawson's Creek, waar ik meer dan een jaar over deed. Daarna viel ik even in een zwart gat maar de zomer begon dus buiten zijn compenseerde dat gat.

Nu de dagen terug frisser worden ben ik aan een nieuwe serie begonnen: Gilmore Girls. Dankzij  Marloes en Daan kwam ik op het idee, merci dames!

Niet evident, ne foto nemen van jezelf ;)


Het heeft me wat tijd en moeite gekost om mijzelf daar toe te krijgen, zomaar midden op de dag aan mijn computer gaan zitten en wat seriekes kijken. Maar ondertussen weet ik dat ik met mijn ptss en hsp bewust rustmomenten moet inbouwen, ik heb dat echt nodig. Lichamelijk en geestelijk. Wandelen, natuur, lezen, alleen zijn en series kijken dus ;)

Ik kijk niet veel tv, dat geeft te veel prikkels. Het goede aan zo een serie is dat je weet wat je (ongeveer) kunt verwachten. Het kost ook minder inspanning dan lezen. Een instant dosis ontspanning dus.

Hoe meer ik mijn intuïtie volg, hoe beter ze werkt. Ik slaag er meer en meer in om de juiste dingen op het juiste moment te lezen of te bekijken. Dingen waar ik iets aan heb, die me helpen, een spiegel voorhouden, me troosten,...
Andersom kan het ook zijn dat ik meer opensta om er iets uit te halen.
Maakt niet uit hoe het werkt, als het maar werkt.

Net zoiets als tarot lezen of orakelkaarten leggen. Het gaat niet om wat er op de kaart staat maar om wat jij er in ziet én met doet.
Critici zeggen dan dat je zo altijd gelijk hebt maar dat is flauw. Alles in het leven kan een les zijn, een teken, een aansporing,... Je moet het gewoon willen zien.
Persoonlijke groei is altijd goed.

Ik ga seffens nog wat groeien;)

''De dingen accepteren zoals ze zijn, is één van de grootste en moeilijkste uitdagingen van het leven.''
-Berthold Gunster -

Fijne opwijkende donderdag nog,
liefs Els

dinsdag 26 september 2017

Griet Op de Beeck

Dank u Griet

Al weken kijk ik uit naar het nieuwe boek van Griet, mijn favoriete schrijfster.
Gisteren zat ze in DWDD. Als fan zat ik op het puntje van mijn stoel (zetel) klaar, het begon en ik kreeg een mokerslag. Ik moet er vandaag nog bijna van huilen, ben er echt niet goed van.
Ik wist dat Griet moedig en sterk was maar deze woorden lijken nu te klein voor een vrouw die zo GROOTS is.
Bedankt Griet, om jouw pijn en verdriet om te zetten in troost en kracht en moed voor anderen. Jij maakt de wereld mooier.


Seffens voor mijn werk spring ik de boekenwinkel binnen. Jullie ook?

“Ik denk: ik wil begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna. Ik wil redden wat er te redden valt, mijzelf bijvoorbeeld, ik wil weten wat ik waard ben, kiezen voor wat klopt en goed is, geloven dat dat mag. Ik denk: dat is het, ik wil durven, eindelijk. Ja.”
-Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus-

Fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

donderdag 21 september 2017

Welke boeken kopen en waar?

#letterfretter

Zot zijn van boeken, dat is wel mijn meest uitgebreide opwijking. Ik lees ze, koop ze, koester ze, schrijf erover, recenseer ze, heb dE LeSclub met jullie,...
Even over de leesclub: je kan nog snel meelezen met ons laatste boek, afspraak op 12 oktober.

Naast een lezer ben ik ook een deler. Ik ga vanaf nu hier dan ook wat meer boekendingen delen. Zin in?

Een stapel om van omver te vallen ;)



Vandaag het onderwerp: wat koop ik en waar. Hoe doet Els dat? En heeft ze al niet genoeg boeken (ja, veel te veel in de praktijk maar in theorie kan je niet genoeg boeken hebben).

Je kan beginnen met het kopen van de laatste Flow Special, over boeken! Woehoe! Merci Flow!

En de bib (of 3 in ons geval) is ook een goede beginpositie. Je kan daar 'testen' of een boek de aankoop waard is.

Ik koop ook veel boeken tweedehands. Op de rommelmarkt, in de kringwinkel, op boekenmarkten.
De wildernis in kocht ik dinsdag, na mijn blog en op weg naar mijn werk, in de Sleghte. Ik spring daar geregeld eens binnen, dat kan zijn omdat ik iets specifieks zoek maar ook om boeken te verkopen én om gewoon wat te snuisteren (als aangenaam tijdverdrijf).

Milk and honey kocht ik via bol.com. Ik leerde Rupi kennen via Instagram en was direct verkocht. Dit soort boeken vind je niet overal en daar is bol.com dan weer goed voor, zij hebben echt véél. En snel in de brievenbus, ook handig. Ohja, er komt dra een nieuw boek uit van Rupi en ge kunt het al vooruit bestellen...Voor de echte fans :)

How to be a woman kwam ik toevallig tegen in de kringwinkel van Dordrecht.(In onze jaarlijkse vakantie kunnen bezoeken aan kringwinkels zeker niet ontbreken...) Ik las al meerdere boeken van Caitlin, dit trouwens ook ooit, en het zijn stuk voor stuk boeken die je als vrouw moet gelezen hebben.

Liefde is een eiland, de enige Claudie die ik nog niet had, kocht ik in Paard van Troje. Wat een dag, wat een moment! Claudie lezen is weg van de wereld zijn...
(Eerst even zeggen dat ik vind dat iedereen zeker regelmatig een boek moet kopen in een onafhankelijke boekenwinkel, geen keten. De kleintje steunen!)
Ook in onze vakantie, gingen wij een dagje naar Gent. Ik wou onder andere De Superette zien (en proeven). Aanrader! Toen zag ik plotseling de boekenwinkel Paard van Troje, die ik enkel kende van naam maar nog nooit had bezocht. Een paradijs, ga daar heen! Trek een dag uit. Wat een weelde, wat een schatkamer.
Je vind daar wat je niet zoekt maar wel wil vinden. Een hele toffe manier van boekenshoppen én de warme chocomelk is er ook lekker!

Forever words zag ik toen ik in De Groene Waterman aan het snuisteren was. Ook een onafhankelijke boekenwinkel, ook een schatkamer. In Antwerpen, voor wie Gent wat ver is. Ze hebben daar geen chocomelk maar vlakbij heb je Tartoer en die heeft zalige chocomelk dus...
Ik wist dus niet dat dat boek van Johnny Cash bestond hé, gewoon per toeval ontdekt tijdens het rondneuzen. Zalig!

Ik krijg ook vaak boeken die ik moet recenseren. Niet alle boeken kan ik met jullie lezen in dE LeeSclub, dus daarom zal ik af en toe gewoon een recensie delen met jullie, hier op mijn blog. Voor zij die graag wat extra lezen, op zoek zijn naar wat inspiratie of gewoon graag over boeken lezen.
We beginnen vandaag met een boek dat je zeker zelf moet lezen en daarna aan een neefje of nichtje kado kan doen:
50 (te) gekke dingen die dieren doen


"De cover van dit boek is schreeuwerig, aangenaam schreeuwerig. Naar mij schreeuwde hij vooral: lezen!


Een boek vol ‘bizarre en verbazingwekkende weetjes’ over dieren. Populaire wetenschap speciaal voor kinderen, maar dit 38-jarige groot-kind was op slag verliefd toen ze het boek zag, dus… En ik heb niet alleen genoten van dit boek, ik heb ook veel bijgeleerd. Zoals hoe giraffen hun oren poetsen, wat baby olifantjes met hun slurf doen en wie al vliegend kan slapen. Benieuwd geworden? Dan moet je snel zelf dit boek in huis halen.



Elk weetje wordt verbeeldt in een paginagrote illustratie. Die illustraties zijn niet enkel geweldig mooi maar ook nog eens grappig én heel goed gemaakt. Ze beelden het weetje treffend uit.

Ik was van plan dit boek na lezing aan mijn kleine neefje cadeau te doen maar ik hou het gewoon lekker zelf, veel te tof.

Enne, het is toch handig om altijd een paar originele, grappige, boeiende weetjes achter de hand te hebben? Die komen gegarandeerd nog van pas op een of ander feestje.

Want geloof me: iedereen houdt van dieren. En anders gaan ze er wel van houden na het lezen van dit boek!"

Genoeg inspiratie? Dan ga ik nu stoppen met schrijven en met mijn neus in een boek duiken.

''Nee zeggen tegen dingen die er niet toe doen, schept ruimte voor de dingen die er wel toe doen. ''
-Olaf Hoenson-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

dinsdag 19 september 2017

Into the wild

Geweldig mooie cd én film!

Eindelijk is het er van gekomen (lees: heb ik het gedurfd) om de film Into the wild te kijken! Ik was al gek op de cd (Eddie Vedder is geweldig!), die heb ik echt al grijsgedraaid. Maar ik heb nu dus ook de film gezien. (Ik was er al eens aan begonnen maar ben toen redelijk snel gestopt omdat hij me té hard aangreep.)

Into the wild cd én dvd, nu het boek nog :)

Geweldige film, geweldig gejankt :) Eerst zag ik enkel het trieste, ondertussen zie ik ook het mooie. De groei, het echte leven (wholehearted zou Brené Brown zeggen), de liefde, het tot de kern komen,...
Wat is falen, wat is slagen, wat is het doel van het leven, wat is écht leven,...?
Films, boeken, liedjes die je doen nadenken en geen sluitend antwoord geven, ik hou daar wel van. Jullie ook?
Ik mijmer nog wat verder...

#dankbaredinsdag

''In ogenblikken van vertwijfeling telt niet wat waar is of onwaar, maar dat wat ons helpt verder te leven.''
-Roman Gary-

Fijne Dankbare Dinsdag lieverds,
Els

donderdag 14 september 2017

Let it go

Goedemorgen

Dinsdag geen tijd gehad om te bloggen, moest nog even langs de dokter voor mijn werk. Vandaag weer quasi geen tijd wegens extra dagje werken. En eerlijk: ik heb er niet echt veel zin in vandaag. Het is weer om met een boek op de zetel te liggen ;) Eens ik er ben gaat dat wel meevallen maar het is het vertrekken hé...
En daar heb ik een goede tip voor (die ik straks weer op mijzelf ga toepassen). Een opwijking!

Als het tijd begint te worden om mijn speelbroek uit te doen (ja, dat heb ik op 38-jarige leeftijd nog steeds) en mijn werkschoenen aan te doen dan zet ik een cd'ke op. Ik heb quasi altijd een favoriete powersong, zo eentje die ge goed kunt meebrullen en waarop ge kunt dansen. Momenteel is dat voor mij Let it go van Demi Lovato!
En dan dansen alsof niemand je kan zien hé, en kei luid meebrullen (sorry buren)!
Heel de dag ga je dat zwierige nog in je voeten voelen, je heupen gaan blijven wiegen en in je hoofd blijft Demi haar stem weerklinken...
Fijne dag nog!

''Soms is vreugde de bron van je glimlach. Maar soms kan je glimlach de bron van je vreugde zijn.''
-Thich Nhat Hanh-


Liefs Els

donderdag 7 september 2017

Mijn lijst

Ik ben een deler dus ik deel

Ik geloof in de timing van dingen, noem dat een opwijking.
Boeken, films, artikels, liedjes,... ze zweven hier rond in ons huis, wachtend op het juiste moment. Ik koop, verzamel, knip uit, lees en noteer dingen. Die dingen wachten en wachten en wachten. En plots krijg ik het gevoel: DAT moet ik NU lezen, doen, kijken,...
En dan blijkt dan achteraf gezien (of direct al) iets te zijn dat mij op dat moment heel goed helpt.

Gisteren kwam ik weer iets over Yuval Abramovitz en zijn lijst tegen.
Kort gezegd komt het hier op neer: noteer 100 dromen die je hebt (De Lijst) én deel deze. Met vrienden, familie, online,...
Want dromen zijn wensen en in tegenstelling tot wat wij meestal denken (en doen of niet doen) moet je die uitspreken. Enkel zo kunnen ze uitkomen. Dus gil je wens als je verjaardagskaarsjes uitblaast, een vallende ster ziet, een wimper verliest,...
Het idee is vooral dat je je dromen moet visualiseren (daar hadden we het vroeger al over) én je moet laten helpen door anderen. En die anderen kunnen je dromen pas weten als je ze deelt, dus...

Ik ben nog maar net begonnen maar ik ga hier nog ijverig aan werken, wordt vervolgd ;)
1. Pijnvrij raken
2. Op reis naar Zweden
3. Een 'cabin in the woods'
4. Leren pottenbakken
5. Een koe knuffelen
6. Een olifant voederen
7. Oud worden met Karel
8. Mijzelf totaal aanvaarden
9. Nog eens lang haar hebben
10. Cliché maar zo belangrijk: vrede op aarde
...
Ge ziet, de dromen mogen klein en groot zijn. Over jezelf gaan of over anderen. Het is jouw lijst!
Dromen daar moet je aan werken, niet op de kast stof laten vergaren.
Vanzelf gebeurt er niets.

''Het gaat in het leven niet over het vinden van jezelf maar over het creëren van jezelf.''
-George Bernard Shaw-

Droom ze, deel ze,
liefs Els

dinsdag 5 september 2017

Vandaag ben ik dankbaar voor...

Dankbaar

Vandaag een oefening die ik geleerd heb van Lou.
Iedereen kent wel al een dankbaarheidsdagboek, elke dag 3-5 dingen noteren waar je dankbaar voor bent. Heel tof, ik doe dat trouwens zelf.

Dit is net even anders:
Vandaag ben ik dankbaar voor:
.................................................
omdat:
1.
2.
3.
4.
5.

Vul maar in!
Op deze manier ben je nog bewuster dankbaar.
Dank je wel Lou, op deze Dankbare Dinsdag!

Moeder natuur
1.brengt mij rust
2.schenkt mij vreugde
3.toont me dat er aan alles een einde komt
4.en een nieuw begin
5.laat me heel voelen



Fijne Dankbare Dinsdag lieverds!

''De dingen die je overkomen in het leven, bepaal je niet zelf. Hoe je later op deze dingen terugkijkt wel.''
-Olaf Hoenson-

Liefs,
Els

donderdag 31 augustus 2017

dE LeeSclub las...

...een kleintje

Hier zijn we weer, donderdag boek-tetterdag! Olé! Thee en koekskes klaar? Daar gaan we!





We lazen De zonde van de vrouw en ons volgende boek wordt: The Hate U Give.
Een geweldig actueel boek. Ver van mijn bed maar daarom zo nuttig om te lezen. Wat voor mij ver weg is is voor een groot deel van de mensheid dagelijkse kost.
(Moest Trump kunnen lezen dan zou ik hem dit boek aanraden.)
Ahja, we spreken hier terug af op donderdag 12 oktober.

Maar dan is het nu tijd voor Connie.
Een bekentenis: ik lees alle boeken die ik met jullie samen lees al eens op voorhand. Ik wil zeker weten dat ik jullie iets goed aanraad. Smaken kunnen verschillen maar ik moet in ieder geval fan zijn van het boek.

Ik ben fan, dikke fan, van Connie (opwijking) maar dit boek stelde me toch wat teleur. En dit is dus het eerste boek dat ik niet op voorhand las :( Ik bleef op mijn honger zitten. Er staan boeiende dingen in maar het voelde voor mij telkens te kort, maar een proevertje. Ik kreeg zin om meer biografieën te lezen, dat is dan wel weer positief.

Ik herkende me wel in de beschreven vrouwen. Ze hadden bijvoorbeeld allemaal een soort van straffen, strenger zijn voor zichzelf dan een God of vader zou doen, van zichzelf gemeen. Op mijn slechtste momenten neig ik soms ook naar een vorm van vernielzucht van mijzelf. 'Neig ik naar' zeg ik wel... Ik kom niet in de buurt van deze vrouwen maar herken de drang wel. Ik heb mijn therapie en Karel als tegenwicht. Dat lijkt mij het ideale tegenwicht dat iedereen zou moeten hebben.
Blijft de vraag of kunst ongelukkig maakt of dat je ongelukkig moet zijn om goede kunst te maken?
Ik hoop dat iedereen die met een gat in zijn hart/ziel moet opgroeien (een gat gerecreëerd door het onvermogen van een moeder/vader of beiden) een persoon mag tegenkomen in zijn/haar leven die dit gat niet gaat kunnen vullen maar toch heel veel moois rondom dat gat kan plaatsen opdat het gat op de duur minder gaat opvallen...
En in het allerbeste geval ben jij zelf die persoon.

In verband met het boek: ik neem Connie niets kwalijk. Té grote fan, ik kan het gewoon niet ;) Nee hoor; ik begrijp waarom het boek is zoals het is. Het is ook als een proevertje bedoeld, een opstapje naar meer lezen over (of van) deze vrouwen, of andere boeiende Madammen.
Daar ga ik vandaag aan beginnen, en jij?

''Soms bevinden de dingen die je tegenhouden zich alleen in je hoofd.''
-Tara Brach-

Liefs Els