donderdag 16 november 2017

Goede en slechte etiketten

Wat scheelt er nu eigenlijk allemaal met Els?

Ik zit nog altijd in het zelfde straatje. Een straat die speciaal voor mij werd geopend op 1 januari, meer symbolisch kon het niet ;)
Alé, hetzelfde straatje is veel gezegd. Mijn uitzicht is al veel groener en mooier, maar de pijn-straat is nog steeds mijn locatie.

Al maanden wil ik jullie vertellen over mijn pijn, mijn zoektocht, de wegen die ik weigerde te nemen en de weg die ik op kousenvoeten opstapte. Maar ik weet niet goed hoe en wat en waarom en ben er zelf nog niet helemaal uit. Hoe kan ik jullie dan een samenhangend verhaal vertellen?

I try.
Mijzelf bewust het etiket PTSS en HSP opkleven, dat heeft me geholpen. Ik wist dat ik een post traumatische stress stoornis heb en dat ik hooggevoelig ben. Ik leerde dat er tegen vechten me niet vooruit hielp maar eerder het tegengestelde. Maar ik zag zo op tegen dat levenslange etiket. Zeker dat van PTSS, gezond is dat niet en het hoort bij mijn slachtoffer-geweest-zijn en ik wil me geen slachtoffer (blijven) voelen.

Aanvaarden dat ik het nu eenmaal heb, inzien dat mijn 'mindere momenten en kwalen' daar uit voort komen en niet mijn eigen schuld zijn dat hielp (helpt) me enorm. Lange leve etiketten.

Tot de pijn in mijn voet na de ontsteking aanbleef, ik ook pijn kreeg in mijn heup, 2 heupen, knie, 2 knieën, bovenbenen,... Ik sliep ook slecht, had rare dingen in mijn onderbuik,... Na allerlei testen van mijn voet bleek de voet herstellende maar bleek ook dat de andere pijnen samenhingen en wel eens... zouden kunnen zijn. Een etiket waar ik geen zin in had (heb).  Een chronisch, niet echt te behandelen etiket.
Ik heb dus besloten, in samenspraak met de artsen, om dit etiket niet te onderzoeken. Geen bijkomende testen, dokters, medicijnen.
Officieel heb ik dus geen etiket er bij.
En dat voelt goed.
Al is het misschien naïef.

Ik ging op zoek naar een goede homeopaat. Ik vond een lieve, wijze dame die me ondertussen al 4 maanden helpt. Zij kleeft geen etiketten, kijkt niet naar afzonderlijke symptomen maar naar het geheel. Van wat ik voel, over droom, tot denk. We kijken wat ik eet, lees, beweeg,...
Zij ziet me als geheel, als Els en (be)handelt daar naar.
Langzaam aan voel ik me sterker en zekerder. Meer geaard dan ik in jaren ben geweest. Mijn pijn is er nog, maar vaak minder en korter van aard.

Al mijn kwalen (van allerlei aard, meer dan alleen in mijn spieren) zullen ergens het gevolg zijn van de PTSS. Die continue overdrive is niet gezond, dat wist ik, dat weet ik, dat voel ik.
Ga ik ooit kwaalvrij zijn? Ik vrees van niet.
Ben ik nu gelukkig? Best wel.

Ik voel me nog vaak angstig en onzeker, ivm het weigeren van dat etiket...
Maar soms is het beter te luisteren naar je lichaam en je gevoel. Dat weet ik wel zeker. En voor nu voelt mijn straatje goed. Ik blijf hier nog even. Mijn pad, het juiste pad, zoiets.

Heel fijn om te lezen dat Eva er ook zo over denkt. Boeken komen vaak op het juiste moment mijn leven binnen... Ik geloof dat dat zo moet zijn. Noem het een opwijking, geloven in de kracht van boeken :)

Ik geloof in boeken, in homeopathie en zelfs al een beetje in mijzelf. Als dat niet mooi is :) ?


''Ik ben oud en heb veel problemen gekend, maar de meeste hebben nooit plaatsgevonden.''
-Mark Twain-



Liefs Els

dinsdag 14 november 2017

Dank u John Green

Schildpadden tot in het oneindige

We hebben er jaren op moeten wachten maar eindelijk is de nieuwe John Green er! Daarom dank u John! En niet alleen omdat het nieuwe boek er is maar ook omdat het zo een moedig boek is: een boek dat aandacht vraagt voor geestelijke gezondheid.
Ik ben er dol op:


Schildpadden tot in het oneindige door John Green

We hebben er lang op moeten wachten maar de nieuwste van John Green was het wachten meer dan waard.
Naast een boek over de voortvluchtige miljardair Russel Pickett en de beloning die aan de gouden tip vasthangt is dit boek veel meer dan een avonturenroman. Het is ook een boek over vriendschap: de jarenlange vriendschap tussen Aza en haar beste vriendin Daisy (best wel wereldwijd bekend wegens de Star Wars fan fiction die ze schrijft) én de (her)nieuw(de) vriendschap tussen Aza en Davis, zoon van de verdwenen Pickett.

Dit boek gaat over sterren, een tuatara, quotes van schrijvers, Star Wars, ontluikende liefde en vriendschap in al zijn facetten maar bovenal gaat het over angsten. Aza kampt als sinds haar jeugd met allerlei angsten, die angsten bepalen alles wat ze doet én vooral alles wat ze niet doet (niet kan doen).
Een moeilijk thema, totaal niet sexy of hip, maar in dit boek wordt Aza haar thematiek zo duidelijk en boeiend beschreven dat het leest als een trein. Je leest en leert. Je wordt meegesleept in een wereld die ver van je afstaat maar pagina per pagina dichter bij komt. Dat is iets wat Green goed kan, getuige zijn vorige boeken. Hij maakt dingen bespreekbaar die nog steeds op onbegrip of weerstand stuiten. In dit geval geestelijke gezondheid.

Ik las dat dit boek voor John Green zijn meest intieme is aangezien hij zelf met angststoornissen te kampen heeft. Dat maakt het schrijven van dit boek nog moediger. Een belangrijk boek, een mooi boek, een pagetuner zonder clichés en met personages die van het papier spatten.

De cover vat het boek goed samen, een complimentje aan de uitgever. Enne, ik wacht op de verfilming… die ongetwijfeld niet lang op zich zal laten wachten.
Laat de volgende Green maar komen.
Niet twijfelen, ook dit boek van Green mag je met je ogen toe kopen.




''Geloof niet alles wat je denkt!''
-Loesje-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

vrijdag 10 november 2017

Let's talk about sex...

Vrouwen & seks

Wegens gisteren een extra dagje werken en een verkoudheid die al een week duurt ben ik hier een dagje later met mijn opwijking van de week.

Als ik voel dat ik ergens moeite met heb dan moet ik er van mijzelf met aan de slag. Ik kan daar te hard in doordraven maar in sé vind ik het wel een goede opwijking. Er zijn nog zo veel taboes die moeten doorbroken worden. Zo veel dingen waar wij (vooral vrouwen) ons voor schamen en dat is doodzonde.

Daarom een groot applaus voor vrouwen die dat willen veranderen, die hun mond opentrekken en zo de wereld stapje voor stapje vooruit helpen. Heel #metoo en de nasleep zijn daar een goed voorbeeld van.

Maar ook Heleen Debryune met haar column Vrouwentongen in Humo.
En Tatum Dagelet met haar 'Mag ik je tieten zien?' programma op NPO 3.
En lees vooral het boek Vrouwen & seks van Maartje Laterveer. Waarom dit boek lezen? Omdat wij dochters, de schaamte en onwetendheid van onze moeders erven. Ik denk niet dat ik de enige ben bij wie het thuis nooit over gevoelens, seks, lichamelijkheid en alles wat er bij komt kijken ging. Onbewust nemen we dat over, in ons denken én in ons gedrag. Die cirkel kunnen we alleen maar doorbreken door over alle dingen die ons lastig doen voelen te praten.
Begin gewoon met het lezen van Maartje's boek en de rest volgt dan wel...

Mijn recensie:


Vrouwen en seks, van moederliefde tot seksrobot door Maartje Laterveer

Zoals op de achterflap staat vermeldt is dit een boek vol boeiende essays over vrouwen en hun seksualiteit. En in tegenstelling wat sommige zullen denken (of hopen) gaat dit boek daarom meer over zelfvertrouwen, zelfkennis en vrijheid. Wat maakt dat dit een boek is dat echt dieper ingaat over wat seksualiteit voor vrouwen (van nu) allemaal inhoudt. Als je zelf een vrouw bent weet je wat er allemaal bij komt kijken. En sorry mannen, naar wat ik in dit boek las, is het voor jullie ook allemaal ver van evident in onze huidige veeleisende maatschappij.

In 9 verschillende hoofdstukken (gaande van Zo moeder, zo dochter over Tinder Love tot Jong geleerd, oud gedaan) beschrijft Maartje het ganse pallet van vrouwelijke seksualiteit. Dit aan de hand van haar eigen ervaringen én de meest actuele wetenschappelijke informatie. De talrijke verwijzingen naar vroeger verschenen literatuur over vrouwen en seks maken het boek nog boeiender én geven goesting om op eigen houtje dieper in deze materie te duiken.
Na elk essay (hoofdstuk) komen er nog enkele vrouwen aan het woord die hun mening over het besproken onderwerp geven.
Dit alles maakt dat het boek een blik langs allerlei kanten geeft op de aangehaalde thema’s. Je krijgt een veelheid aan informatie en daar kan je zelf een onderbouwde mening met vormen.

Als ik lees dat dochters hun remmingen en onzekerheden in verband met seks van hun moeder erven en die op hun beurt doorgeven aan hun dochters dan is het toch niet meer dan logisch dat alle vrouwen dit boek gaan lezen? Echt, doe jezelf een plezier en lees dit boek. Zelfs al heb je (denk je) geen enkel probleem met je eigen vrouwelijkheid en seksualiteit. Een halve eeuw na de seksuele revolutie denken we dat we als vrouw alles al kennen en weten, maar er is nog zo veel onzekerheid en schaamte.
Daarom dikke dank u wel aan Maartje, dankzij een boek als dit worden er weer taboes doorbroken en zijn we weer een stapje verder naar een echte seksuele bevrijding.
Lees dit boek, deel dit boek, praat er over.
En geniet van je vrouw zijn, met alles wat daar bij komt kijken.



Het mooiste geschenk dat je kunt geven is een stukje van jezelf.
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijn opwijkende vrijdag,
liefs Els

 

dinsdag 7 november 2017

Films kijken

Dank u voor het anders zijn

Op korte tijd zag ik een aantal geweldige films. 2 sprongen er qua originaliteit echt uit: Scott Pilgrim vs. The World en The diary of a teenage girl.
In beide films worden gefilmde beelden afgewisseld, of aangevuld, met getekende beelden. Dat klinkt raar maar dat is echt waar heel tof om te zien. De 2 films zijn gebaseerd op stripverhalen, vandaar.
The diary of a teenage girl raakte me het meest, ik denk dat ik het boek van de film wel kopen. Jammer genoeg hebben ze het in geen één van de bibs waar wij lid van zijn (3!), ik zou het graag eerst eens inkijken. (Bel Powley is trouwens geweldig in deze film.)

Mensen die een film, een boek, of wat dan ook maken dat anders is dan wat wij gewoon zijn, daar hou ik van. Eens anders naar de dingen kijken.
Het verhaal van Minnie (The diary) is een verhaal dat je aan het denken zet over goed of fout, over grenzen, wat kan wel of niet, wat is liefde, staat er een leeftijd op liefde, wat is een goede ouder,... Een feministisch verhaal ook.
(En zooo ver weg van mijzelf op die leeftijd!)
Ik ben er nog steeds niet uit, ik blijf er over nadenken. Dat is goed hé?
Dus dank u wel aan alle mensen die mijn blik verruimen!
Hebben jullie nog filmtips?






''We zien de dingen niet zoals zij zijn; we zien ze zoals wij zijn.''
-Anaïs Nin-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
hou jullie warm!
Els

donderdag 2 november 2017

Els en de mannen

Geweldige mannen

Vandaag wil ik graag een paar mannen in de bloemetjes zetten die wél goed bezig zijn, heel goed zelfs. Mannen met opwijkingen waar ik jaloers op ben.

Want we zouden het bijna vergeten maar veel mannen zijn geweldig (lief). De mijne bijvoorbeeld :)

Deze week las ik een interview met Daan Roosegaarde (in Humo's Groene Gids) en ik wist weer waarom ik zo dol op hem ben. Daan streeft naar schoonheid, op meerdere manieren. Hij wil de wereld meer proper maken maar en passant ook mooier. En dat doet hij zoooo goed. Waar wij vaak schrik hebben (lijkt het wel) dat we voor een groenere wereld veel gaan moeten inleveren laat Daan ons zien dat we er een prachtige, magische, sprookjesachtige plek voor in de plaats kunnen krijgen. Fijn!

En Dave Hakkens die ons laat zien dat plastic geen wegwerpmateriaal is. Ook een geweldige, wereldverbeterende man. Met zijn machine die plastic smelt en zo omvormt tot iets nieuws. Hij toont ons hoe weinig er nodig is om echt een verschil te maken. Knap!

Zo een mannen zetten mij aan tot dromen en geven me goesting om zelf aan de slag te gaan.

De wereld veranderen, mooier maken, het kan op verschillende manieren.
De boeken van Sjoerd Kuyper doen dat ook, op hun manier. Ik heb net Robin is verliefd voorgelezen aan Karel, in bed. Net als de andere boeken van Sjoerd die we al lazen een topper. Sjoerd toont ons hoe we op een kleine manier kunnen genieten van de kleine dingen en van elkaar. Mooi!

Of de Seizoenen reeks van Karl Ove Knåusgard, pareltjes van een gevoelige man én vader. Deze reeks biedt een blik in het hoofd en het leven van een man die naast vader en man ook schrijver en observator is. Boeiend!

Watou, Kunstenfestival.
Man, vrouw, trans, interseksueel,... Het zou er allemaal niet toe moeten doen. Laten we gewoon met een open blik en hart naar elkaar kijken, elkaar proberen begrijpen én er samen iets moois van maken.

''Het grootste probleem met communicatie is dat we niet luisteren om te begrijpen maar dat we luisteren om te antwoorden.''
-Roy T. Bennett-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els



dinsdag 31 oktober 2017

Els en de Opzij

Dank u en niet zo dank u

Op deze Dankbare Dinsdag wil ik een aantal mensen bedanken en een aantal mensen vragen nog eens goed na te denken.
Dit alles in het kader van #metoo. 

Als trouwe kijker van DWDD heb ik al met een smile én met een giga boosheid voor de tv gezeten. Hier, op de site van de Opzij kan je lezen waarom.
Vandaar:
-dank u Opzij voor dit artikel en zo veel meer
-dank u Antoinette Scheulderman voor je wijze woorden de dag na de bewuste aflevering
-dank u Jelle Brandt Corstius voor je moed en eerlijkheid

En een dikke-niet-dank-u aan Jessica Durlacher en Wilma De Rek.
Vrouwen die andere vrouwen neerhalen door het te hebben over 'typetjes' en 'dingetjes' ; zo pijnlijk! Beide dames hebben dan ook al een beleefde, teleurgestelde mail van mij ontvangen.

Ik weet dat ik het vaak over hetzelfde heb de laatste tijd maar het is dan ook iets waar niet genoeg aandacht voor kan zijn. Enkel zo kan de wereld ten goede veranderen. Laten we dat samen doen!





''Angst maakt de wolf groter dan hij is.''
-Duits spreekwoord -

Fijne dag nog,
liefs Els

woensdag 25 oktober 2017

Afwijken van de opwijking

Els wil de wereld redden

Boek per boek, blog per blog wil ik de wereld redden.
Eén van mijn vele opwijkingen :)
Ik sta daar (gelukkig) niet alleen in.
Naomi Klein wil dat ook én doet dat veel beter dan ik.

Ik moet morgen een extra dagje werken maar laat jullie niet in totale losbandige vergetelheid achter ;)
Bij deze mijn recensie van Nee is niet genoeg. Als je wil weten wat we als wereld momenteel doormaken, wat er nog gaat volgen en hoe we dat alles ten goede kunnen keren lees dan dit boek. Het is geen vlotte-zwembad-cocktail-roman maar het leest best vlot én voor het redden van de wereld moet je iets over hebben;)



Wow, wat een boek! Koop dit boek, lees dit boek, voel je lastig, schuldig, misselijk en krijg daarna gigantisch veel goesting om de sprong te wagen. “Take The Leap.”

Naomi maakt duidelijk waarom gewoon nee zeggen tegen Trump niet genoeg is. Want Trump komt niet uit de lucht gevallen, hij is de logische eindfase van het huidige neoliberale systeem.

Zij wil dat wij begrijpen waar we vandaan komen omdat we enkel dan kunnen begrijpen hoe we naar een nieuwe wereld kunnen evolueren. Ze begint met uit te leggen hoe het zo ver is kunnen komen (om te huilen, als je al die ellende leest), daarna laat ze ons zien wat er nu aan de gang is én vervolgens waarschuwt ze ons hoe het nog erger kan (heel ongemakkelijk om te lezen). Dan komt het energie-gevende deel, het deel over hoe het beter kan. Door niet enkel nee te zeggen maar ons te verenigen en ja te zeggen. Ja tegen een wereld die goed is voor ons allemaal. En dat wil zeggen vrouwen, vluchtelingen, immigranten, transgenders, inheemse volkeren,…
Enkel als we samen gaan werken, en niet stap voor stap maar met een grote, moedige sprong vooruit, gaan we bereiken wat er bereikt moet worden. Er is geen tijd meer om te palaveren en elkaar te bekritiseren. ‘The time is now.’

Naomi heeft een moedig, actueel, confronterend én inspirerend boek geschreven. Je ogen zullen open gaan, net als je hart en je hoofd.
Lees gewoon dit boek, je bent het jezelf verschuldigd!





 ''Geniet van de kleine dingen. Want op een dag kijk je terug en besef je dat het grote dingen waren.''
-Robert Brault -


Dikke merci voor al jouw steentjes voor een beter wereld,
liefs Els